CUT SENCE Chapter 17 BlackMail ChanBaek 18+

CUT START!

          จ๋อม!

          ร่างบางได้ยินเสียงน้ำดังขึ้นใกล้ๆตัว แบคฮยอนลืมตาขึ้น ภาพตรงหน้าคือพี่ชานยอลกำลังหย่อนตัวลงในน้ำ ร่างกายเปลือยเปล่า ยังดีที่ยังมีฟองสบู่ปิดบังเอาไว้ แต่นั่นก็ทำให้แบคฮยอนหน้าร้อนขึ้นมาได้อยู่ดี

          “พี่ชาน!!!”

          “ชู่ว! เสียงดัง!” ชานยอลยกนิ้วขึ้นมาปิดปากบางเอาไว้ แบคฮยอนหน้าแดงกว่าเดิมอีก

          เมื่อร่างสูงนั่งลงในน้ำได้ แบคฮยอนก็เอาแต่จ้องหน้าคนตรงหน้าตาไม่กระพริบ พี่ชานยอลมีกล้ามแขนแสนเซ็กซี่ต่างจากเมื่อก่อนตอนที่ยังไม่เข้าฟิตเนส บวกกับกล้ามหน้าท้องเป็นลอนงาม ยิ่งมองก็ยิ่งเขิน

          “หน้าแดงทำไม?”

          “ป..เปล่านี่”

          ชานยอลจ้องตาหวาน แต่อีกฝ่ายกลับเสมองไปทางอื่น หน้าก็ยังขึ้นสีชมพูระเรื่อดูแล้วน่าฟัด แบคฮยอนแกล้งเอาน้ำวักหน้ากลบเกลื่อนอาการหน้าแดงทันที

          “อยากก็บอกมา” ชานยอลโพล่งขึ้นมาทำงายความเงียบ แถมยังเป็นประโยคสองแง่สองง่าม แบคฮยอนเงยหน้าจ้องร่างสูงที่พูดอะไรออกมาไม่รู้ อยากอะไรกัน?

          “อ..อะไร”

          “อยากทำหรอ?”

          อะไรของพี่ชานยอลกัน มาอยากอะไรของเขานะ!!

          “พูดอะไรอ่ะ..”

          “ถึงแบคไม่อยาก แต่พี่โคตรอยากเลย..”

          พูดจบชานยอลก็เลื่อนหน้าเข้ามาจูบดูดดึงริมฝีปากบาง แบคฮยอนเบิกตาโพลง มือเล็กดันแผงอกคนตัวสูงที่เริ่มขยับเข้ามาใกล้ ปากบางจูบตอบอย่างไร้เดียงสา คนตรงหน้ายังคงดูดดึงริมฝีปาก รสจูบแสนหอมหวานเริ่มทำให้แบคฮยอนเคลิบเคลิ้มจนต้องหลับตาพริ้ม ลิ้นหนาไล้ไปตามริมฝีปากบาง ฟันคมขบริมฝีปากร่างของอีกฝ่ายเบาๆจนยอมเผยอออก เกลียวลิ้นเข้าไปฉกชิมความหวานทันที ลิ้นเล็กตวัดเกี่ยววนอย่างไม่ช่ำชอง น้ำหวานสีใสไหลออกมาตามุมปาก แต่ก็โดนร่างสูงเก็บเรียบ

          เสียงจ๊วบจ๊าบดังก้องอยู่ในห้องน้ำ ทำเอาร่างเล็กหน้าร้อนผ่าว มือเล็กๆเริ่มทุบอกแกร่งเป็นสัญญาณเตือนว่าเริ่มหายใจไม่ออก ชานยอลลากปลายลิ้นผ่านเพดานปาก ก่อนจะผละจูบออกมา แบคฮยอนเอามือยันไหล่กว้างของรุ่นพี่เอาไว้แล้วหอบหายใจแรงจนอกกระเพื่อมน่ากลัว ดวงตาเสมองไปทางอื่นด้วยความอาย

          มือใหญ่ๆของชานยอลเลื่อนขึ้นมาจับแก้มนิ่มของภรรยาตัวเล็กเอาไว้แล้วรั้งให้ใบหน้าเรียวหันมาสบตา ดวงตากลมจ้องลึกเข้าไปในดวงตาคมกริบตรงหน้าที่จ้องอยู่ก่อนแล้ว แบคฮยอนปล่อยมือจากไหล่ของรุ่นพี่ข้างหนึ่งมาจับข้อมือหนานั้นไว้ ก่อนจะทำสิ่งที่ทำให้ชานยอลแทบเป็นบ้า! ลิ้นเล็กแลบออกมาเลียไปตามร่องนิ้ว ชานยอลเห็นแล้วอยากจะพุ่งเข้าไปจับกดเสียเหลือเกิน แต่ตอนนี้ขอรอดูก่อนว่าแบคฮยอนจะทำอะไรต่อ…

          ลิ้นนั้นลากขึ้นไปจนสุดปลายนิ้ว แล้วลากกลับลงมาจนถึงกลางฝ่ามือ ดูแล้วยั่วยวนใจจะขาดแต่ก็พยายามอดกลั้นอารมณ์ดิบเอาไว้ ปากบางเผยอออกรับนิ้วเรียวยาวเข้าไปด้านในตวัดเลียจนเปียกชุ่ม ดวงตาหลับพริ้ม ใบหน้าแดงฉานแสดงให้เห็นว่าเริ่มมีอารมณ์ขึ้นมาบ้างแล้ว   

          “หึ ยั่วหรือไง”

          ชานยอลดึงมือออกแล้วจับแบคฮยอนให้หันหลังเข้าหาตัวเอง เมื่อหลังบางกระทบกับแผ่นอกแกร่งก็สะดุ้งเฮือก ชานยอลรั้งเอวบางให้เข้ามาใกล้อีกจนตอนนี้แบคฮยอนสัมผัสได้ถึงความร้อนระอุตรงช่วงล่าง ลมหายใจร้อนเป่ารดต้นคอจนขนลุกซู่ มือหนาปัดป่ายไปทั่วผิวขาวเนียนแล้วลากผ่านท้องน้อย ค่อยๆขึ้นมาจนถึงยอดอกสีชมพู นิ้วชี้และนิ้วกลางเริ่มทำหน้าที่ของมัน บดขยี้ยอดอกทั้งสองข้างจนแข็งตึง เสียงครางเล็ดลอดออกจากปากเล็กไม่หยุด

          “อ้ะ..อ๊าอ้ะ..ฮื่อ!” หัวทุยซบลงที่แผ่นอกกว้าง มือขาวๆเลื่อนขึ้นมาจับขอบอ่างแล้วจิกแน่น ปากเม้มเป็นเส้นตรง พยายามที่จะเก็บเสียงไม่ให้เล็ดลอดออกมา แต่คนด้านหลังกลับทำให้มันดังออกมาด้วยการบดขยี้ยอดอกอย่างเมามัน

          “ยั่วนักหรอ.. พี่ไม่ชอบคนขี้ยั่วนะรู้มั้ย” พี่ชานยอลพูดเสียงกระเส่าอยู่ข้างหูร่างเล็ก แบคฮยอนไม่ตอบนอกจากครางอิ๊อ๊ะอย่างเดียว เมื่อชานยอลปล่อยมือจากยอดอกชมพูนั่นแล้ว เสียงครางเริ่มหดหายไป และก็ต้องดังขึ้นอีกเมื่อมือข้างหนึ่งเลื่อนไปกอบกุมแกนกายเล็ก ก่อนจะรูดรั้งขึ้นลงเป็นจังหวะ

          “อ๊ะ..อ้ะ พ..พอก่อน..”

          “อะไร..เมื่อกี้ยังยั่วพี่อยู่เลย แล้วจะมาบอกให้พอ ไม่ทันแล้วมั้ง..”

          มือหนาที่กอบกุมแกนกายเล็กรูดขึ้นลง ร่างเล็กกำขอบอ่างแน่น เล็บจิกเกร็งจัดจนเห็นเส้นเลือดปูดนูนขึ้นที่ข้อมือบาง จุดรวมความรู้สึกมันขยายใหญ่ขึ้นตามือที่รูดรั้งจนตั้งชันตรงข้ามกับแรงโน้มถ่วง เสียงครางดังก้องไปทั่วห้องน้ำกว้าง ปลุกให้อารมณ์หื่นกามในตัวของชานยอลโหมกระพือขึ้นมาจากจิตใจ

          “อ้ะๆ..พี่..อึก..”

          นิ้วโป้งกดคลึงตรงส่วนหัวจนรู้สึกได้ว่ามีน้ำเมือกใสไหลออกมาปนกับน้ำอุ่นๆในอ่าง ความร้อนจากกายทั้งสองยิ่งทำให้นำที่อุ่นอยู่แล้วร้อนขึ้นไปอีก เหงื่อกาฬไหลผ่านใบหน้าแล้วหยดลงบนผิวน้ำปะปนไปกับสบู่ เสียงครางยิ่งดังขึ้นเรื่อยๆบวกกับเหงื่อที่เริ่มผุดขึ้นบนใบหน้าทีละเม็ด

          “อ๊ะๆๆๆ อ๊า อึก.. ฮื่อ..”

          ชานยอลฝังจมูกลงกับซอกคอขาว ริมฝีปากหนาดูดดึงเนื้อนุ่มจนเกิดรอยแดงสองสามรอยที่ต้นคอ มือข้างที่ว่างเลื่อนมาขยุ้มเนินอกน้อยๆของร่างเล็ก ถ้าหากแบคฮยอนหันหน้ามาหาเขาคงจะได้เห็นรอยยิ้มเจ้าเล่ห์แบบราชสีห์เจอเหยื่อตัวใหญ่ที่เขาพร้อมจะขย้ำทุกเมื่อ

          “อ๊า..จ..จะไปแล้ว..ฮื่อ อ๊ะๆๆ อ๊าาา!!”

          ความกระสันขั้นขีดสุดแล่นจนถึงปลายแกนกายปวดหนึบและถูกปลดปล่อยออกมาปนกับน้ำในอ่างจนเห็นเป็นหยดสีขาว แกนกายที่พึ่งปลดปล่อยไปตั้งชูชันอีกครั้งอย่างรวดเร็วเมื่อชายอลพลิกตัวของเขาให้หันไปเผชิญหน้ากับอนาคอนด้ายักษ์ที่ชูกชันไม่แพ้กัน

          “ทำให้พี่หน่อยสิ”

          “อื้อ...”

          แบคฮยอนรับคำสั่งมาและทำตามอย่างว่าง่ายเพราะแรงอารมณ์ที่ไปไกลเกินกว่าจะกู่กลับ มือเรียวจับแกนกายที่ใหญ่กว่าของตนหลายเท่า ชักรูดสองสามทีเรียกเสียงสูดปากจากคนตัวสูง ก่อนจะสาวขึ้นลงเป็นจังหวะจนมันแข็งสู้มือ ปลายหัวมนทู่แดงก่ำ แบคฮยอนเงยหน้าขึ้นสบตาคม พี่ชานยอลเลื่อนหน้ามาแลกลิ้นกับเขา มือเรียวยังทำหน้าที่ไม่ขาดสาย เกลียวลิ้นก็ตวัดเกี่ยววนกันอยู่แบบนั้น เสียงฮึมฮัมในลำคอของพี่ชานยอลบ่งบอกว่าใกล้จะถึง.. พี่ชานยอลผละจูบออกแล้วเงยหน้าสูดปากคราง

          “อ่าห์..”

          “ชอบมั้ย” แบคฮยอนจ้องตาชานยอลด้วยดวงตากลมแป๋ว

           “ชอบ..ชอบแบคอ่ะ ชอบทั้งตัวและหัวใจ.. อ่าห์..”

          คำพูดเสี่ยวทำให้แบคฮยอนก้มหน้างุด เขาหมายถึงที่เขากำลังปรนเปรอพี่ชานยอลอยู่ต่างหากเล่า มือหนาเลื่อนมาจับข้อมือเล็กเอาไว้ก่อนจะดึงมันออก แล้วพลิกตัวของแบคฮยอนให้หับหลังหาเขาแบบเดิม มือของชานยอลก็ไวเสียยิ่งกว่าอะไร เลื่อนลงไปลูบซอกขาขาวจนขนลุกซู่ ก่อนจะค่อยๆเขยิบเข้าใกล้ช่องทางสีหวาน

          “พี่อยากเสร็จในตัวแบค....”

          “อ๊า!!”

          แบคฮยอนหลุดปากออกมาเมื่อนิ้วสองนิ้วกดนวดคลึงช่องทางด้านหลังแล้วกดเข้าไป ความเจ็บปวดแล่นขึ้นสมอง แต่ความอยากกระสันมันมีมากกว่าเป็นร้อยเท่า ความเสียวเข้าไปแทนที่ความเจ็บปวดอย่างงานดาย นิ้วสองนิ้วถูกตอดรัดแน่นจนแทบขยับไม่ได้ นี่แค่นิ้วยังตอดตุบๆขนาดนี้ ถ้าไอ้นั่นของชานยอลเข้าไป มันจะตอดจนเสียวขนาดไหนกันนะ

          “อ๊ะ..ฮื่อ! เจ็บ...พี่ชาน..แบคเจ็บ!”

          “อย่าเกร็ง ถ้าเกร็งมันจะเจ็บนะ” ชานยอลเป่าลมรอต้นคอขาวๆ ลิ้นหนาโลมเลียติ่งหูเบี่ยงเบนความสนใจจนช่องทางนั้นผ่อนคลายลง แต่ลมหายใจที่พ่นออกจากปากเล็กนั้นไม่มีทีท่าจะผ่อนลงเลย หัวใจเต้นโครมครามจนจะหลุดออกจากอก นิ้วสองนิ้วนั้นก็ขยับเข้าออกทิ่มผนังอุ่นร้อนด้านในไม่หยุดหย่อน

          “อ่ะ..อ๊าอ๊า! ต..ตรงนั้น..อย่า! ฮื่อ!”

          หัวทุยสะบัดส่ายไปมาด้วยความกระสัน ชานยอลรู้แล้วว่าจุดกระสันด้านในของคนตัวเล็กอยู่ตรงนี้จึงกดคลึงย้ำๆจนปากบางอ้าออกร้องเสียงหลง ยิ่งได้ยินเสียงครางมากเท่าไหร่ชานยอลก็ยิ่งมัวเมา นิ้วเรียวเพิ่มจากสองเป็นสามทิ่มแทงจะกระสันไม่หยุดจนปากทางเปิดกว้างเตรียมพร้อมรับสิ่งที่ใหญ่กว่า แกนกายเล็กใต้น้ำตั้งชันแถมมีน้ำเมือกปริ่มออกมาอย่างเห็นได้ชัด  

          “พี่ขอนะ”

          ชานยอลพูด นิ้วทั้งสามถอนออกจากช่องทางสีหวาน แบคฮยอนครางอือเมื่อชานยอลยกเอวบางขึ้น สัมผัสชื้นแฉะที่ปากทางทำให้รู้ว่าสิ่งที่ใหญ่กว่ากำลังจะเข้ามาแทนที่ แกนกายที่ร้อนระอุยิ่งกว่าน้ำค่อยๆสอดเข้ามาทางช่องทางสีหวาน ความเจ็บแปลบแล่นเข้ากระดูก แต่เพราะความกระสันมันถึงขั้นสุด ทำให้ไม่ค่อยเจ็บมากเท่าไหร่

          “อ๊า!!!!!!!” เมื่อช่องทางกลืนกินแท่งร้อนจนสุด ร่างสูงก็แกล้งกระแทกสวนขึ้นจนคนตรงหน้าร้องครางลั่น ขาเรียวถูกจับขึ้นมาพาดไว้กับขอบอ่างทั้งสองข้าง อนาคอนด้ายักษ์กำลังสวนเข้าออกในช่องทางรักอย่างช้าๆค่อยๆเป็นค่อยๆไป แบคฮยอนได้ยินเสียงพี่ชานยอลส่งเสียงครางฮือในลำคอเพราะท่านี้มันลึกน่าดู หัวทุยซบลงที่ไหล่กว้าง เล็บก็จิกขอบอ่างจนแทบร้าว

          “อ๊ะอ๊ะๆๆๆ อ๊า..งง ฮื่อ..”

          “เสียวดีใช่ไหมล่ะ” เสียงกระเส่ากระซิบข้างหูทำให้แบคฮยอนหน้าร้อน แต่ก็ได้แต่ครางออกมาด้วยความเสียวสุดใจ ตอนนี้ในห้องน้ำกว้างได้ยินแค่เสียงครางและเสียงหอบหายใจหนักหน่วง ชานยอลเร่งกระแทกแกนกายสวนขึ้นไป เมื่อความเร็วเพิ่มขึ้นจนไม่ได้ทันตั้งตัว แบคฮยอนก็ครางเสียงหลงและหอบหายใจถี่

          “อ๊า.. ต..ตรงนั้น!! อ้ะ!!ๆๆๆ”

          “เจอแล้ว..อ่า..”

          แบคฮยอนไม่รู้เลย..ไม่รู้ว่าอีกคนกำลังทำหน้าแบบไหนอยู่ ลิ้นหนาแลบออกมาเลียริมฝีปากอย่างหื่นกระหาย หัวมนของแกนกายใหญ่บดขยี้จุดกระสันภายในตัวของภรรยาตัวน้อย เรียกเสียงครางดังลั่นมากกว่าเดิมราวกับเป็นปุ่มเร่งวอลลุมลำโพง

          “อ๊ะ..อ๊าอ๊ะๆๆๆ จ..จะไปแล้ว อึก!”

          “อ่าห์ พี่ก็เหมือนกัน...”

          ได้ยินดังนั้น ชานยอลจึงเร่งจังหวะซอยถี่ยิบจนน้ำในอ่างกระฉอกออกเปียกพื้นเต็มไปหมด ก่อนจะจับตัวแบคฮยอนหันหน้ามาทั้งๆที่ส่วนร้อนยังเชื่อมกันอยู่ แล้วกระแทกสวนขึ้นถี่ยิบต่อไม่ขาดสาย  

          “อ้าๆๆ..อ๊ะอื้อ..”

          “อ่าห์ อ่า..อ่ะ”

          “อ๊ะๆๆๆ อ๊าาาาาาา อ๊างงงงง!!!~~~~~ ”

          ชานยอลสวนกายขึ้นไปลึกที่สุดและแรงที่สุด ก่อนจะปลดปล่อยน้ำสีขาวขุ่นพร้อมๆกับแกนกายเล็กใต้น้ำ ร่างบางหอบหายใจแรง ชานยอลถอนแกนกายออกจากช่องทางด้านหลังบอบช้ำ ช่องทางสีหวานตอนนี้เปิดอ้าเป็นรูโบ๋จนน้ำอุ่นๆเข้ามาในตัว ก่อนจะค่อยๆหุบลง

          เสียงหอบหายใจดังไปทั่วห้องน้ำกว้าง ชานยอลอุ้มร่างบางที่หมดแรงอ่อนปวกเปียกออกมาจากอ่างอาบน้ำ เปิดฝักบัวชำระล้างร่างกายและควักน้ำกามสีขาวออกจากตัว เสียงครางดังขึ้นอีกครั้ง ยังดีที่รุ่นพี่กลั้นใจเอาไว้ก่อนจะได้ต่อกันอีกรอบ แขนแกร่งอุ้มแบคฮยอนที่ถูกห่อหุ้มอยู่ในผ้าขนหนูออกมายืนหน้าตู้เสื้อผ้าในห้องนอน คนตัวสูงเช็ดผมให้แฟนที่พยายามยืนด้วยขาที่ไร้เรี่ยวแรง ถ้าหากเขาไม่เกาะไหล่กว้างเอาไว้คงจะล้มลงไปกองที่พื้นเป็นแน่

          “รักนะแบคฮยอน”

          “งื้อ..”

          คนตัวเล็กส่งเสียงในลำคอเมื่อโดนบอกรัก ตัวเองก็ยังไม่เงยหน้าจากแผงอกของแฟนเพราะความเขิน ชานยอลได้ยินดังนั้นจึงบอกให้คนตัวเล็กทำเสียงนั้นอีกเพราะมันน่ารัก แบคฮยอนก็ได้แต่เขิน...

          รักผู้ชายคนนี้ที่สุดเลย..

.

.

.

.

.

          กึก..กึกๆๆๆ

          “ได้ยินเสียงอะไรไหม?”

          “หือ..” แบคฮยอนเงยหน้าจากแผ่นอกกว้างของชานยอลที่นอนกอดตัวเองอยู่ แบคฮยอนหันไปมองนาฬิกา ตอนนี้ตีสามครึ่งแล้ว เขาเงี่ยหูฟังเสียง มันเป็นเสียงของของหนักกระแทกกับกำแพง และมันดังอยู่ตรงหัวเตียงของพวกเขา...

          ไม่รู้เลย.. พวกเขาไม่รู้เลยว่าห้องข้างๆนั้นเร่าร้อนจนไฟแทบไหม้ห้องอยู่แล้ว..

          “อ๊าอ๊ะๆๆๆ จงอิน!!!”

          “อ่าห์ พี่คยอง..”

          “ต..ตรงนั้น! แรงๆ อ๊าง!”

          “อึก..”

          “อ่า อ๊าอ่ะ.. อ๊าาาาาาา!!!!!!!”

          จงอินและคยองซูก็ไม่ใช่เล่นๆนี่นา.... :)

อ่านต่อด้วบงับ >> จิ้ม

CUT SENCE Chapter 16 BlackMail Lumin 18+

CUT START!

ปล. แต่งครั้งแรก ผิดพลาดหรือทำให้ไม่พอใจก็ขออภัยด้วยนะคะ TT

          “หน้าแดงแล้ว” ลู่หานเอื้อมมือมาสัมผัสใบหน้าที่ร้อนผ่าวของร่างเล็ก ส่วนมืออีกข้างก็ลูบไล้ผิวเนียนใต้สาบเสื้อ…

          มือสากลากสัมผัสไปทั่วผิวกายเนียน ผิวสีขาวอมชมพูมันดูนุ่มนิ่มและเนียนมากผิดกับผิวผู้ชายทั่วไป จมูกโด่งก็เป่าลมหายใจรดต้นคอของคนตรงหน้า ก่อนจะแลบลิ้นเลียต้นคอให้อีกคนเสียวสันหลังเล่น จากนั้นริมฝีปากหนาก็ดูดดึงเนื้อนุ่มนั้นจนเกิดรอยแดง

          “ทำอะไร..”

          “ทำให้รู้ว่านายคือของฉัน” ลู่หานกระซิบเสียงกระเส่าข้างหู มือหนาสองข้างก็ยังคลึงเอวเล็กได้รูปอยู่ ก่อนที่จะเลื่อนขึ้นไปปัดผ่านยอดปทุมถันสีชมพูจนมินซอกสะดุ้งเฮือก ในที่สุดความอดทนของลู่หานก็ถึงขีดจำกัด ร่างสูงดันตัวอีกคนให้ล้มลงนอนบนโซฟา ก่อนที่มือหยาบจะจับชายเสื้อยืดแล้วถกขึ้นจนเผยให้เห็นยอดอกสีชมพู

          “ย๊า!” อีกคนร้องออกมา มันทำให้ลู่หานมัวเมา เขาก้มลงครอบริมฝีปากลงบนยอดอกนั้นทันที

          “อื้ออออ!!! อ๊ะ! ฮื่อ..” เสียงครางเริ่มออกมาจากปากนั้น มือเล็กเลื่อนขึ้นไปปิดปากเอาไว้กลบเสียงครางน่าอายนั่น ใบหน้าร้อนผ่าวจนแทบจะทอดไข่ได้ แถมแดงเป็นมะเขือเทศสุกอีก

          ลู่หานยังคงมือมัวเมาอยู่ สั่นสากไล้วนรอบฐานแล้วดูดดึงมันเหมือนจุกนมเด็ก นิ้วชี้และนิ้วโป้งที่มืออีกข้างบดขึ้นยอดอกอีกฝั่ง เพิ่มความเสียวเป็นทวีคูณจนต้องเปิดปากร้องออกมา

          “อื้อ! ลู่หาน...” เสียงเรียกแสนเซ็กซี่มันเหมือนยาที่ทำให้ลู่หานมัวเมาหนักกว่าเดิม ยิ่งกว่ากระดกโซจูเข้าไปยี่สิบกว่าขวดเสียอีก ปากหนาผละออกจากยอดอกอมชมพูนั้น แล้วจับมือเล็กที่ปิดกั้นเสียงไว้ออก  

          “ร้องออกมเลย ไม่ต้องกลัวหรอก ในนี้มีแค่ฉันกับนาย อีกอย่างประตูกระจกก็ปิดสนิท ไม่มีใครได้ยินหรอกน่า” ลู่หานพูดปลอบจนอีกคนยอมลดมือลง ความมัวเมากลับมาอีกครั้ง มือหนาถอดเสื้อของอีกคนถามด้วยเสื้อของตัวเอง

          ริมฝีปากหนาประกบจูบอีกครั้ง เกลียวลิ้นสอดเข้าไปหยอกล้ออีกตามเคย น้ำหวานสีใสไหลย้อนลงมาที่คางเรียว ริมฝีปากหนาเก็บมันเรียบ ลู่หานผละจูบถอยออกห่าง เลื่อนมือลงไปที่ขอบกางเกงขาสั้นของคนใต้ร่าง

          ไม่รู้เมื่อไหร่ที่กางเกงของทั้งคู่หลุดออกไป เหลือแค่กางเกงชั้นในบางๆกันเท่านั้น ร่างเปลือยเปล่าแบบนี้มันทำให้ความรู้สึกพลุ่งพล่านมากกว่าเดิม ลู่หานลดมือลงไปตะปปเข้าที่จุดกึ่งกลางลำตัวของมินซอก

          “อ๊ะ! อ๊า..อื้อ” มินซอกเปิดปากออกมาอย่างไม่เกรงกลัวอีกต่อไป เสียงครางกระเส่ามันดังเข้าไปในโสตประสาตของลู่หาน ปลุกปั่นกามารมณ์ที่อยู่ในตัวจนพุ่งถึงขีดสุดจนสมองมัวเมาไม่รับรู้อะไรนอกจากทำให้อีกคนรู้สึกดี แกนกายเล็กหลุดออกจากเนื้อผ้าบางขึ้นมาผงาดอยู่ตรงหน้าร่างสูง มือหนาจับมันแล้วรูดขึ้นลงปลุกปั่นทันที

          “อ๊า! อ๊ะอ๊ะอ๊า.. อึก!”

          “ชอบไหม”

          “ฮื่อออ” มินซอกสะบัดหน้าไปมาเพราะความอาย ดวงตากลมไม่กล้าสบตาคนบนร่าง ด้แต่เสมองไปทางอื่น ยิ่งคำถามนั้นถามมาจากลู่หานมันทำให้ยิ่งเขินเข้าไปอีก ใครจะกล้าตอบวะคนบ้า!

          น้ำเมือกใสเริ่มไหลออกจากปลายที่แข็งขืนนั้น ลู่หานเห็นดังนั้นจึงก้มลงแล้วทำสิ่งที่มินซอกไม่ทันคิด! เขาก้มลงครอบปากหนานั้นลงกับแกนกายเล็ก ดูดดึงจนเกิดเสียงจ๊วบจ๊าบ ความเสียวมันแล่นปราดจากปลายแกนกายขึ้นไปถึงสมองจี๊ดเหมือนกินเสลอปี้

          “อ๊ะ.. อ๊ะ..แฮ่ก..” ปากเล็กเผลอออกกอบโกยอากาศให้เข้าปอดมากที่สุด หัวใจดวงน้อยในอกซ้ายเต้นแรงจนจะกระเด้งออกมาเต้นด้านนอกอยู่แล้ว ให้ตายเถอะ! มินซอกจะเป็นบ้าแล้วนะ!

          “อือ..ล..ลู่หาน...” เสียงครางระงมดังไปทั่วห้องนั่งเล่นกว้าง นมสีขาวขุ่นเริ่มไหลเยิ้มออกมาจนได้รสชาติที่ปลายลิ้นของลู่หาน ลิ้นหนาลากจากส่วนโคนขึ้นไปจนถึงปลาย เพิ่มความเสียวเข้าไปอีก ดูดดึงตรงปลายหัวชิมรสนมสีขาวที่เยิ้มออกมา

          “ไม่ไหวแล้ว..อ๊ะ..” มินซอกร้องบอก ลู่หานจึงอมความยาวนั้นเข้าไปทั้งแท่งจนมิดเพราะขนาดที่ไม่ใหญ่มากก่อนจะดูดดึงจนแทบเสร็จ เสียวจนน้ำหูน้ำตาไหล..

          “อื้อออ..อ๊ะอ๊ะอ๊ะ..อ๊า!!!!!!” น้ำนมสีขาวขุ่นพุ่งออกจากปลายหยักเต็มปากของลู่หาน  ปากหนาถอนออกมา เกลียวลิ้นแลบออกมาปาดหยดน้ำนมขาวนั้นเข้าปากไปก่อนจะกลืนลงคออย่างไม่รังเกียจ

          มินซอกมองจ้องเข้าไปในดวงตาหวาน อีกครั้งแล้วที่เสื้อผ้าชิ้นสุดท้ายหลุดออกไปอย่างไม่รู้ตัว สติสตังลอยหายไปเหมือนลูกโป่งสวรรค์ที่หลุดออกจากมือ ใบหน้าแดงกำหันไปทางอื่นเมื่อคนตรงหน้าถอดปราการชิ้นสุดท้ายออก แกนกายใหญ่กว่าของเขาเป็นหลายเท่าตั้งเด่นเป็นสง่าราวอนุสาวรีย์ตรงหน้าร่างเล็ก

          “มันจะเจ็บมั้ย..” มินซอกถามออกมา ลู่หานเลิกคิ้ว เขาใช้มือหนารูดแกนกายใหญ่นั้นขึ้นลงปลุกปั่นอารมณ์ในตัว มืออีกข้างก็ค้นในลิ้นชักตรงโต๊ะรับแขกตัวเตี้ย เขาคว้าขวดสีน้ำเงินขวดหนึ่งขึ้นมา เปิดฝา แล้วเทของเหลวเหมือนเมือกสีใสลงที่นิ้วของตัวเอง

          “ถ้าไม่ทำแบบนี้ นายก็จะเจ็บ” ลู่หานพูดเสียงกระเส่า นิ้วที่ถูกราดด้วยสิ่งที่เรียกว่าเจลหล่อลื่นสัมผัสลงที่ปากทางสีชมพูหวานด้านหลัง ก่อนจะสอดเข้าไปที่เดียวสองนิ้วรวด

          “อ๊า!!! เจ็บ ลู่หาน เจ็บ!” มินซอกดิ้นพล่าน ครั้งแรกของเขาถูกยกให้คนตรงหน้าไปแล้ว ความคับแน่นด้านในมันตอดรัดนิ้วชี้และนิ้วกลางจนแทบขยับไม่ได้ แต่เพราะเจลที่พึ่งใส่ไปนั้นทำให้ขยับง่ายขึ้น เสียงครางยังดังไม่หยุดหย่อน ความเสียวแล่นปราดไปทั่วราวกับกระแสไฟฟ้าหลายโวลต์แล่นขึ้นไปตามเส้นเลือด เรี่ยวแรงหายไปหมดอย่างกับกระแสไฟฟ้าเมื่อกี้มันสูบออกไปหมด  ดวงตาหวานคลอไปด้วยหยดน้ำสีใส ม่านน้ำตารื้นเพราะความเสียวปานจะขาดใจ คนได้เปรียบก็ขยับนิ้วเข้าออกเบิกทางพร้อมเสียงครางที่ตามมา

          “อย่าเกร็ง..” ลู่หานเลื่อนใบหน้ามาจูบที่ขมับของมินซอก มันทำให้เขาใจเย็นลง ลมหายใจที่ติดขัดผ่อนออกมา ช่องทางด้านหลังจากที่รัดแน่นจนแทบขยับไม่ได้ก็ผ่อนความเกร็งลงจนขยับง่านขึ้นกว่าเดิมมาก ลู่หานใช้จังหวะนี้สอดนิ้วที่สามเข้าไปแล้วกระทุ้งเข้าออก

          “อึก..อ๊ะอ๊ะ..ฮื่อ..” หยดน้ำตารื้นจนล้นออกมายหดลงบนโซฟา ความเสียงซ่านมันทำให้ขนแขนขนขาลุกพรึ่บ แขนขาไร้แรงเหมือนเป็นโรคกล้ามเนื้ออ่อนแรงชั่วคราว ดวงหน้าหวานเบนไปทางอื่นด้วยความอาย

          ลู่หานถอนนิ้วออกจากช่างทางหลัง มันเหมือนกับไฟดับพรึ่บลงทันใด ความรู้สึกเสียววาบเมื่อกี้หลุดลอยหาย ดวงตากลมโตมองมาที่ลู่หาน ไล่ลงจากใบหน้าหล่อลงไปที่คอแกร่ง กระดูกไหปลาราขึ้นรูปสวย จนไปถึงซิกซ์แพ็กอ่อนๆที่ดูเซ็กซี่ไม่เบา มือหนารูดแกนกายขึ้นลง ส่วนมืออีกข้างก็หยิบขวดเจลที่มินซอกไม่รู้ว่าอีกคนไปซื้อมาเมื่อไหร่บีบเนื้อเจลเหลวใสลงบนแกนกาย

          “จะเข้าล่ะนะ” ลู่หานคว้าขาเรียวทั้งสองข้างมาเกี่ยวเอวสอบเอาไว้ อีกคนที่รุ้งานก็เกี่ยวเอวแน่น เมื่อจัดท่าทางเรียบร้อย แท่งร้อนที่ถูกชโลมด้วยเจลก็จ่ออยู่ที่ปากทาง

          “ถ้าเจ็บก็จิกลงไปตรงไหนก็ได้เลย” ลู่หานพูด มินซอกจับแขนแกร่งเอาไว้ แท่งร้อนนั้นค่อยๆคีบคลานเข้ามาในช่องทางสีหวาน สิ่งแปลกปลอมที่เข้ามามันทำให้มินซอกรู้สึกเจ็บจนต้องหลับตาปี๋ ลู่หานรับรู้ได้ทันทีว่าอีกคนเจ็บเพราะแรงจิกเล็บที่แขนของเขา ร่างสูงค่อยๆสอดใส่เข้าไปจนสุด ส่วนปลายกระทบกับผนังด้านในบอกให้รู้ว่าสุดทางแล้ว

          “อ๊ะ! อื้อ.. ฮึก..” มินซอกขยับตัวไปมาเมื่อความอึดอัดเริ่มเข้ามา ความเจ็บแปลบที่ช่องทางทำให้เล็บมือนั้นจิกแรงขึ้นโดยไม่กลัวว่าแขนอีกคนจะแหลก แต่ความเสียวที่มีมากกว่ามันกลบความเจ็บไปหมดแล้ว นิ้วเท้างองุ้มเพราะความเสียว คนบนร่างก็ไม่ยอมขยับเสียที

          “ข..ขยับนะ..” มินซอกอ้อนวอน ส่งสายตาที่สื่อว่าโคตรเสียวไปให้ลู่หาน

          “อะไรนะ?” ลู่หานยิ้มกวนประสาท มินซอกอยากจะจิกเล็บตรงแขนของเขาให้มันแหลกไปแบบที่คิดเลย

          “ข..ขยับสิ..อ๊าง!~~~” ในเมื่ออีกคนไม่ขยับ เขาขยับเองก็ได้ ร่างเล็กดันตัวเข้าหาแกนกายจนมันดันเข้าไปกระทบจุดกระสันพอดิบพอดี เสียงครางหลุดออกมาอย่างง่ายดาย ลู่หานเห็นดังนั้นก็เริ่มขยับแกนกายช้าๆทันที

          “อ๊ะ..อ๊ะ..อืม.. อ๊า..ง อึก” แรงกระแทกเริ่มรุนแรงขึ้น ทั้งเจ็บทั้งเสียงจนน้ำตาไหล ใบหน้าของมินซอกตอนนี้คงจะดูยั่วหน้าดู มันน่าอายเหลือเกินที่ต้องนอนแหกขาอยู่แบบนี้

          “อ่า...นายนี่มัน..” ลู่หานครางออกมาบ้าง ก่อนจะเร่งจังหวะจนคนใต้ร่างแทบครางไม่ทัน แรงกระแทกกระทั้นมันดูรุนแรงจนน่ากลัว ตัวของคนโดนกระทำนั้นสั่งไปตามแรงเขยื้อน

          “แฮ่ก..แฮ่ก..อ๊า! ลู่หาน!!! มันลึก..อื้อ...ลึกเกินไป!” อีกคนร้องท้วงพร้อมกับกำปั้นทุบแขนแกร่ง ความเสียวกระสันแล่นถึงสมอง จี้จุดจนสมองขาวโพลนเหมือนกระดาษเอสี่ ตอนนี้เขาไม่สนอะไรแล้ว เรี่ยวแรงทั้งหมดหล่นหาย แขนบางตกลงข้างตัวมาจิกเนื้อผ้าของโซฟาแทน แต่ขาเรียวสองข้างยังรัดเอวสอบแน่น แรงกระแทกทำให้ตัวบางของเขาเขยื้อนไปจนแทบจะตกโซฟาตัวยาวนี่

          “ขึ้นไปบนห้องดีกว่า” จู่ๆ ลู่หานก็ช้อนตัวของเขาขึ้นมาในอ้อมกอดทั้งๆที่ส่วนล่างยังเชื่อมกันอยู่ แขนเรียวคล้องคอแกร่งอีกคนทันทีเพราะกลัวตก ตอนนี้ทั้งสองอยู่ในท่าลิงอุ้มแตง เขาแอบเห็นรอยยิ้มชั่วร้ายแวบหนึ่งของลู่หาน ก่อนจะแทนที่ด้วยร้อยยิ้มสดใส ร่างสูงลุกขึ้นเดิน ท่านี้มันทำให้แกนกายใหญ่นั้นเข้ามาลึกยิ่งกว่าเดิมอีก มันโดนจุดนั้นเข้าเต็มๆ

          “อื้อ..อ๊ะ..อ๊ะ..อย่าแกล้งกันได้มั้ย...อึก..” ร่างเล็กกระซิบข้างหูของคนที่อุ้มตัวเองอยู่

          “เปลี่ยนใจละ เอาในครัวก่อนค่อยไปบนเตียง” ลู่หานพูด เขาไม่ได้สนใจสิ่งที่อีกคนพูดเลย ขายาวก้าวเข้ามาในครัว ทุกย่างก้าวการเดินมันทำให้แกนกายเข้ามากระทบจุดนั้นซ้ำแล้วซ้ำเล่าจนมินซอกแทบทนไม่ไหว มือหนาที่ช้อนใต้ขาพับของร่างเล็กปล่อยให้มินซอกนอนลงกับโต๊ะกินข้าว ก่อนจะซอยถี่ต่อจากเมื่อกี้

          “อ๊ะ!! อ๊ะอ๊ะ อ๊างงงง อื้อออ” เสียงครางดังไปทั่วห้องครัว แรงกระแทกทำให้ทั้งตัวคนและโต๊ะเคลื่อนไปตามแรงส่ง ร่างเล็กได้ยินเสียงขาโต๊ะขยับดังกึกๆๆๆทำให้ใบหน้าร้อนผ่าว เขาเงยหน้าขึ้นสูดอากาศเข้าปอดทางปาก มือหนาจับขาเรียวพาดบ่าก่อนจะซอยต่อไม่ยั้ง มือเล็กปัดป่ายไปทั่วอย่างไม่มีจุดหมายเพราะความเสียว จนร่างสูงต้องเอื้อมมือมาคว้ามือข้างหนึ่งเอาไว้แล้วประสานนิ้วเข้าด้วยกัน แหวนสีเงินที่นิ้วของเขาและนิ้วของร่างเล็กสะท้อนแสงจากโคมไฟด้านบน เขาเลื่อนมือเล็กนั้นขึ้นมาจูบลงที่แหวนนั้นแผ่วเบา แต่การขยับช่างล่างไม่ได้เบาเลย

          “อ๊ะ..อ๊ะ..ใกล้แล้ว..อือออ”

          “อ่า..สุดยอดเลย...”

          เสียงครางแข่งกันของทั้งสองดังไปทั่ว แรงสวนของแกนกายทำให้คนที่นอนอยู่บนโต๊ะจุก แกนกายเล็กแดงก่ำและบวมเป่งอย่างต้องการที่จะปลดปล่อยอีกครั้ง ลู่หานเคลื่อนหน้ามากดจูบที่ปากอิ่มนั้นอีกครั้ง แลกลิ้นกันจนน้ำหวานในโพลงปากไหลเยิ้ม ทั้งสองใกล้จะเสร็จอยู่รอมร่อ... สวรรค์อยู่อีกไม่ไกล..

          “อึกๆอ๊ะ..อ๊ะอ๊า..ง อ๊ะ”

          “อ่าห์ อืม..”

          “ฮึก..อ๊าอ๊ะๆๆๆ..อ๊า!!!!!!!!!”

          “อึก..อ่าห์!!!”

          ในที่สุดน้ำสีขาวขุ่นก็พวยพุ่งออกมาเต็มช่องทางอุ่นร้อนของร่างเล็ก และพวยพุ่งออกจากแกนกายเล็กที่ไม่ได้รับการช่วยก็พุ่งออกมาเองโดยอัตโนมัติ ลมหายใจหอบถี่ทั้งคู่ เหงื่อไหลหยดลงราวกับน้ำตก ร่างเล็กทิ้งแขนลงบนโต๊ะด้วยอาการหมดแรง อกบางกระเพื่อมขึ้นลงน่ากลัวเพราะความเหนื่อยหอบ กลิ่นโคโลญปนกับกลิ่นเหงื่อฟุ้งไปทั่ว ลู่หานถอนแกนกายใหญ่นั้นออกมาจกาช่องทางหวาน น้ำสีขาวขุ่นล้นทะลักออกมาหยดลงบนพื้นครัว ช่องทางนั้นอ้าเป็นรูโหวจนรู้สึกเหมือนลมพัดเข้ามาก่อนที่มันจะหุบลง

          “ขออีกสักสองน้ำ ไม่งั้นฉันคงคลั่งตายแน่ๆเลยมินซอก!”

          “พ..พอแล้ว..อ๊า!!!”

ยังไม่จบ กลับไปอ่านที่เหลือด้วยงับ >> จิ้ม